Het echte verhaal achter IP44-infraroodvergrendelingen
Als je ooit te maken hebt gehad met waterdichte infraroodverwarmers, weet je hoe moeilijk het is om ze goed te laten werken. Je moet voortdurend vechten tegen vocht en enorme hoeveelheden warmte.
Het probleem is dat de meeste van deze verwarmers niet falen omdat het verwarmingselement kapotgaat. Meestal gebeurt het juist op de plek waar de elektrische draden bij de kwartstube komen. Hier ontstaan kleine openingen, waardoor vocht naar binnen kan komen. Zodra water in contact komt met een hete geleider, kan dit tot beschadiging leiden. Vervolgens kan er een kortsluiting optreden.
Wij doen het anders. We gebruiken hoogtemperatuurbestendige fluorinehoudende polymeren en dichtingsmaterialen die met precisie worden vormgegeven. We willen dat de vergrendeling stevig blijft, zelfs wanneer de buis feloranjer wordt. Het moet een balans zijn: flexibel genoeg om mee te bewegen met het metaal, maar sterk genoeg om water en vuil buiten te houden.
Het lastige aspect: Warmte versus bescherming
Je zou denken dat het voldoende is om alles goed af te sluiten. Maar dat is een valstuip. Als je te strak afsluit, blijft de warmte rondom de verbindingen zitten. Hierdoor kunnen de draden van binnenuit beschadigen. Om dit te voorkomen, gebruiken we draden die zijn omwikkeld met Teflon of hoge-temperatuurfiberglas.
Maar we kunnen niet al het werk voor je doen. Je moet ervoor zorgen dat er nog wat ruimte is in de behuizing. Als je de draden te strak in een klein compartiment plaatst, zal de omgevingstemperatuur de isolatie beschadigen, ongeacht hoe goed de vergrendeling is.
Een tip: laat wat ruimte over in de kabels. Als je de kabels te strak trekt, raakt de dichting uit balans en verdwijnt de waterdichtheid.