
Waarom we onze badkamerlampen door deze ‘tortuurkamers’ laten gaan
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een ware nachtmerrie voor elektronische apparaten. Er is veel stoom, hoge luchtvochtigheid, en de temperatuur kan in slechts enkele minuten van ijskoud naar kokend heet stijgen. Als een verlichtingslamp niet is ontworpen voor zulke omstandigheden, zal deze na een paar weken kapotgaan of kortsluiten. We willen geen gokken wanneer een lamp het nog gaat uithouden. We geven de voorkeur aan het testen van de lampen in ons laboratorium, in plaats van dat ze in uw badkamer kapotgaan.
Het probleem met stoom
Stoom vindt altijd een manier om zich te verspreiden. Hij dringt zich toe in de kleinste openingen in de behuizing en komt ook langs de afdichtingen. Zodra de vochtigheid de hoogspanningsonderdelen bereikt, kan er lekkage optreden. In het ergste geval kan dit leiden tot elektrische schokken of zelfs tot een complete storing. Daarom brengen we alle lampen door deze luchthoedekamers. Hier worden de hitte en vochtigheid tot het uiterste opgevoerd. Het is een soort stresstest. Als er een zwakke lasof een slechte afdichting is, zal de lamp meteen kapotgaan.
Wat we eigenlijk zoeken
We zijn vooral op twee dingen uit: In de eerste plaats de afdichting. Als er zelfs maar een klein beetje lek is op de plek waar de draden in het kwartsglas komen, kan zuurstof binnendringen. Dat beschadigt de halogencircuits; het filament oxideert en de lamp gaat kapot. Verder is er ook nog de corrosie. We controleren of de contactpunten niet gaan roesten. Wanneer de contactpunten roesten, ontstaat er weerstand. Die weerstand zorgt voor hitte. Te veel hitte kan ertoe leiden dat de verbindingen smelten. Dat ziet er natuurlijk niet goed uit.
Het moeilijke deel
Het is een kwestie van balans vinden. Deze infraroodlampen worden enorm heet. Die hitte is handig om de badkamer te drogen, maar het zorgt er ook voor dat de materialen uitzetten en krimpen. Stel je voor dat de lamp ‘ademt’. Als de lamp afkoelt, kan het vocht worden opgenomen in de basis van de lamp. We moeten de afdichting dus precies goed instellen: stevig genoeg om het water buiten te houden, maar met voldoende ruimte zodat het glas niet barst onder de druk. Uiteindelijk is een ‘goedkope’ lamp een risico. We zijn liever bereid om een paar lampen in ons testlaboratorium kapot te maken, dan dat duizenden lampen in de echte wereld kapotgaan.